Allerliefste oop,
Ik vind het zo gek om in de verleden tijd te praten. Dan komt het weer even heel hard binnen dat je hier niet meer bent.
Als ik naar al je foto’s kijk, voel ik me gelukkig dat ik zoveel van en met je heb meegemaakt. En wat vind ik het fijn om te zien dat jij het leven hebt gevierd.
Ik ben zo blij dat ik je heb kunnen zeggen hoeveel ik van je hou. Dat ik zo dankbaar ben voor alle jaren samen en dat je altijd een plekje hebt in mijn hart. Waar je ook zal zijn.
En ik ben zó trots op je. Trots op hoe je de regie in eigen hand hebt gehouden toen je voelde dat je teveel aan het inleveren was.
Wat een onmenselijke beslissing heb je moeten nemen, maar wat ongelooflijk dapper dat jij besloten hebt dat je dat je op een waardige manier wilde gaan. Op jouw manier.
Maandag was enorm emotioneel, maar ook prachtig. Je vond nog de woorden om ons te vertellen wat wij voor jou hebben betekend. Wat een klasse.
Jij zou ons hier gaan achterlaten en wij moesten jou gaan loslaten. Liefde is loslaten, want ik gunde jou zo de rust in je hoofd en lijf.
Ik hoop dat je de rust gevonden hebt, oop. Dat je het goed hebt daar en dat je samen bent met de mensen die je hier hebt moeten missen.
Ik zal vanaf nu altijd zoeken naar de mooiste ster als er sterren aan de hemel staan en vind het een troostende gedachte dat jij ons vanaf daar in de gaten houdt.
Voor altijd in mijn hart.
Liefs,
Romy