22 juli 1962 - 23 februari 2021
Een woord, een herinnering of een gedachte: alles is welkom.
Jeetje herinneringen... we zagen elkaar niet zo vaak, maar als we elkaar zien voelt het als thuiskomen.
Vooral bevrijdingspop in Haarlem met jullie erbij was een waar feestje! Lekker liggend in het gras, een hapje, drankje, wereldse muziek. Kids mee. Helemaal goed.
Marja, jij staat voor ons voor genieten en warm contact. Veel liefs voor al je dierbaren ❤🥂
Lieve zonnestraal Marja,
Ik denk dat we een ding wel van je hebben geleerd, en dat is dat alles goed komt en je het leven vooral moet vieren.
En dan niet dat je ons liet zien dat je keihard aan het knokken was. Nee, je stond nonchalant in de deuropening met een hand in je zij, hangend tegen de deurpost aan, te vertellen wat er allemaal aan de hand was maar dat het wel goed kwam en we maar weer eens naar de film moesten en uit eten.
Vrijwel nooit heb ik het gevoel gehad dat er ‘iets’ was. Tuurlijk wist ik het wel, maar zo voelde het niet. En lang vond ik dat dom van mezelf maar het is misschien niet heel gek dat wanneer iemand het leven heeft uitgevonden je aanneemt dat diegene het uit zal spelen.
We zeggen vaak onze Marja, maar volgens mij waren wij meer de hare en vooral jullie; Wils, Milan, Anouk en Wil. En is dit ook een van de reden dat ze zich kon vullen, of eigenlijk overliep van liefde en geluk.
Marja wordt onwijs gemist maar heeft ook 2 lieve kinderen, een man en een moeder waar ze in voort leeft. En ondanks dat ze niet graag het middelpunt van de aandacht is, staat ze nu voor de rest van onze levens centraal in gemis maar ook in dat wat het leven ons te bieden heeft. En dan heb ik het niet over een glaasje, een boterkoekie of chique vakanties maar over onvoorwaardelijk plezier als je daar je best voor wilt doen.
Ik wil je bedanken dat je me altijd welkom heb laten voelen en me hebt behandeld alsof ik je eigen kind had kunnen zijn.
Wils, Milan, Anouk en Wil zou ik graag nog even in het zonnetje zetten voor al hun liefde, warmte en kracht om altijd wat van het leven te maken. Ook in de moeilijke tijden. Een uniek talent, wellicht van Marja mee gekregen.
Voor de mensen die Marja te vroeg moeten missen, zal ik er zijn. Al is het alleen om haar het nalatenschap te geven wat ze verdiend. Een vol liefde.
Sterre
In het leven kom je allerlei soorten mensen tegen. Een paar zijn er bijzonder !
Marja was voor ons een bijzonder persoon. In al die jaren dat we haar kennen hebben we haar nooit horen klagen over haar situatie. Positief, enthousiast en ondernemend.
Als je zelf eens een mindere dag heb , dan denken we aan haar en hoe zij zou reageren.
Dat deden we toen ze er nog was, en dat doen we nu ze er niet meer is. Zij blijft voor ons "a star in heaven"
Veel liefs van Esther en Eli.
Beste Wils, Milan en Anouk
We zijn geschrokken van het overlijden van Marja, zo jong en levenslustig. Het was een mooi afscheid, wat we online gedeeltelijk hebben gezien. Dat helpt vast om haar nog lang bij je te dragen in je herinneringen. Maar het zal voorlopig wel een groot gemis zijn. We hopen dat jullie kracht en inspiratie halen uit de mooie jaren met Marja.
Dear Wil and family. Sending you our condolences on the loss of lovely Marja. I will always remember that beautiful smile and gentle and kind manner when she last visited California way back when. Wil, Marja and your family are in our hearts.
Sending love, Lisa and family
Lieve Marja, ik leerde je kennen in Sonnevanck, het verpleeghuis waar we allebei onze opleiding ziekenverzorgende deden. Rond de 20 waren we..
Ik vond je meteen een leuke meid. Spontaan, zachtaardig, gezellig. Gewoon een fijn mens met het hart op de goede plek. We verhuisden van Sonnevanck naar een mooi nieuw tehuis, den Weeligenberg. Hier heb ik nog een aantal keer met je gewerkt, maar omdat we op verschillende afdelingen zaten, zagen we elkaar voornamelijk in de wandelgangen of tussen de middag tijdens de lunch.
Een jaar of 7 geleden kwamen we elkaar weer tegen, zo leuk! Onze dochters bleken in het zelfde schooljaar te zitten op het Fioretti Lisse. Toen ik je weer zag, zag ik behalve die leuke lieve vrouw ook een zuurstoftankje. Ik weet nog dat ik daarvan schrok.. Later heb ik contact met je gezocht op Facebook en je vertelde me van je ziekte. Wat hoopte ik voor jou en ook voor je gezin op die ene dag, de dag dat jij nieuwe longen mocht ontvangen. En wat was ik enorm blij en ontroerd toen ik las dat deze dag was aangebroken...
Lieve Marja, het was je zo ontzettend gegund. Een 'nieuw' leven voor jou, een nieuw leven samen met je gezin.
Rust in vrede, mooi mens 💜
Veel sterkte voor familie en vrienden, wat zal Marja gemist worden..
De foto is de enige die ik nog van Marja heb. Het ondertekenen van haar diploma ziekenverzorgende, in den Weeligenberg te Hillegom.
Marja, we ontmoetten je vaak in Voorschoten bij een verjaardag van Ton, Dees, Ren Zhi of Xue. Je was altijd oprecht geïnteresseerd in hoe het ging met ons. Wij verbaasden ons altijd over je positiviteit. Rust zacht en sterkte voor Wils, Anouk en Milan en familie. Robert, Ewa en Nicolas.
Marja,
Wat waren we blij voor je toen je die zondag eindelijk geholpen werd. Je had zo lang op dat moment gewacht. Via Wils bleven we op de hoogte van jouw gevecht dat je een week vol hield tot uiteindelijk dat in en in trieste bericht naar buiten kwam. Iemand die zo veel levenslust uitstraalt zoals jij, verdient die tweede kans. Dat deze jou niet gegund is raakt ons diep.
We zullen je herinneren als een warme, zachtaardige buurvrouw die altijd in was voor een praatje. Hoe zwaar je het soms ook had, jouw ontwapenende glimlach verdween nooit. Rust zacht lieve buurvrouw.
Wils, Milan en Anouk, heel veel sterkte in deze verschrikkelijke tijd.
Met oprechte deelname,
Erik, Mariska, Esmee, Sjoerd en Fabienne
Overbuurmeisjes waren wij, nadat wij waren "uitgevlogen" bleven wij min of meer toch van elkaars leven op de hoogte middels jouw moeder.
Zo nu en dan kwamen we elkaar eens tegen. Heel jammer dat je ziek werd, maar altijd bleef je de positieve instelling houden. Wat waren jou die longen gegund!
Rust zacht lieve Marja. Heel veel sterkte voor Wils, Milan , Anouk en familie
Our deepest condolences to Maria’s family. Our thoughts are with you
Aunt Jo
Cousin Bill (Heidi) and Nancy
Lieve Marja,
We leerden elkaar kennen in december 2014 in het UMC Groningen, we lagen op dezelfde zaal voor de screening voor een eventuele long transplantatie. We hadden samen plezier met de verpleging en vooral ook met de mensen van de catering. Wat waren we verrast dat Sinterklaas ons nog met een bezoek vereerde.
Na deze logeerpartij hielden we contact en bespraken we van alles rondom onze leven met zuurstof. In 2015 kreeg ik een paar donorlongen en voor jou duurde en duurde het maar. Je bleef positief en hield moed dat het goed zou komen. Twee keer ging je richting Groningen omdat er een match was , maar werden de donorlongen niet goed genoeg bevonden.
Wat vond ik het dapper van je dat je de moed kon opbrengen om weer door te gaan en dan ook altijd nog positief. Ik heb je nooit horen mopperen of klagen. Een aantal keren kwam ik naar jou thuis om een bakkie te doen, wat was je hartelijk en gastvrij. Als je naar Groningen kwam voor contrôle naar het UMCG, probeerden we daar af te spreken.
Je zei vaak: jij bent mijn voorbeeld hoe het kan gaan en dat wenste ik jou ook van harte toe.
Een paar weken geleden appte je in de vroege zondagochtend dat er weer een match was en dat je er een goed gevoel over had dat het nu echt door zou gaan. Het laatste wat je schreef was dat je rustig was en dat je er het volste vertrouwen in had.
Lieve , lieve Marja het heeft niet zo mogen zijn, wat had ik jou/jullie graag een nieuw leven gegund😘.
Heb zoveel respect voor jou dat je zo moedig en ook strijdbaar bleef tijdens de topsport jaren, want leven zonder lucht is echt topsport!
Lieve Marja, je bent mijn held en zal voor altijd met me verbonden zijn,
mijn longmaatje.
Beste Wils , Milan en Anouk, heel veel sterkte gewenst nu jullie door moeten zonder jullie liefste kanjer Marja❤️
Marja, je was een vrouw waar iedereen op kon en ook op bouwde. Op de voorgrond treden was er niet bij voor je, maar als je je ergens voor inzette dan was je er ook en drukte je onbewust je stempel. Dit ging gepaard met een forse dosis positief denken, vrijwel altijd vanuit het mogelijke, en ook met een forse dosis humor.
Wij hebben Marja beter leren kennen tijdens haar ‘taak’ als begeleider bij de diverse fietstochten, de 8-daagse tocht vanuit Zweden naar de Hartekamp welke ze samen met Wils deed. Ook de 4-daagse tocht langs de instellingen van de broeders Penitenten samen met Evelyn, die nog steeds smakelijk kan vertellen over wat er zich in de bus heeft afgespeeld. Als laatste de tocht door Noord-Holland die ze ook samen met Evelyn heeft begeleid. In al deze tochten werd haar organisatietalent, haar harde werken zonder te zeuren en haar humor wel heel erg duidelijk.
Al deze kwaliteiten staan verbeeld in de begeleidende foto’s en wij hopen dat Wils, Milan en Anouk dit in hun herinneringen meenemen als zijnde een stukje van hen wat altijd blijft.
Evelyn en Ger
Lieve Marja,
Samen zaten wij in de lesgroep van De Hartekamp, samen woonden wij in het van Ginnekenhuis bij broeder Kosse. Mijn hemel, wat hebben wij gelachen! We haalden van alles uit, dronken genoeg alcohol om het nog gekker dan gek dan te maken en bespraken van alles. Johan was ook van de partij; het nieuwe leven van op kamers wonen, nieuwe verantwoordelijkheden krijgen, volwassen worden, alles was nieuw en we genoten met volle teugen.
En op De Hartekamp bleven we elkaar tegen komen. Jij werkte op de ziekenzaal en wist alle nieuwtjes ( ook roddels...!) en weer haalden we kattenkwaad uit. Jij hield ervan om te keten en zag overal de positieve kant van in. Deze eigenschap kwam je heel goed van pas toen je ziek werd. Geen geklaag, vooral doorgaan!
De liefde die je uitsprak over je kinderen, over Wils, was hartverwarmend.
Een paar weken geleden zag ik je nog fietsen en gilden we elkaar nog gedag. Wat een schok toen ik de kaart kreeg met het bericht van je overlijden.
We zullen jouw positiviteit en warmte nooit vergeten.
Ik moet even in mijn oude fotoboeken zoeken naar foto's van onze gezamenlijke tijd. Ik zal ze sturen naar jouw thuisfront, dan kunnen ze zien dat je toen al zo'n heerlijk gek mens was.
Kissss, blij dat ik je gekend heb, kiss voor Wils en kinderen.
Lieve Marja, elke dinsdag en vrijdag kwam je voor fysiotherapie om te trainen voor je longtransplantatie. 6 jaar lang nooit zomaar een training overgeslagen! (Wat een doorzettertje en altijd positief) De laatste keer dat ik je zag was Wils net 60 jaar geworden. Je zweefde nog op een wolk, je had er zo van genoten en je was zo trots op je kinderen dat ze er zo’n leuke dag van hadden gemaakt. Toen was het zover na 6 jaar waren er longen beschikbaar, ik was zo blij dat ik het nieuws hoorde. Nu 2 weken later kan ik het nog steeds niet bevatten dat je er niet meer bent. Ik had je zo graag willen revalideren na je longtransplantatie. Zo verdrietig! Voor goed uit ons midden, maar nooit uit ons 💓 Lieve Wils, Milan, Anouk en Richard woorden schieten te kort voor dit vreselijk verlies. Ik wens jullie veel kracht toe voor de komende periode! Liefs Katinka
Lieve Marja,
Ik heb je een aantal keer via Milan in Amsterdam mogen ontmoeten. Ik weet dat ik elke keer dacht: wat een warmte draagt zij bij zich en wat zijn Milan en Anouk bofkonten met zo’n moeder. Ik geloof dat je ook vanaf boven op hen zal blijven toezien. Ik zou in ieder geval Milan blijven knuffelen voor jou!
Rust zacht, sterke en dappere Marja!
Liefs, Xantoucha
Lieve Marja ,uit het oog ,is niet uit het 💖
Liefs Griet