11 november 1966 - 7 mei 2022
Een woord, een herinnering of een gedachte: alles is welkom.
Lieve Joke en Anne,
Ik leerde Mike kennen toen ik over kwam van de junioren naar de senioren. We hebben in het begin in hetzelfde team gekorfbald. Als ik mij dan liet uitlokken door mijn dame en dat ten koste van mij ging zei Mike daar wat van tegen mij. Ik dat ik moest stoppen met wat ik aan het doen was.Soort van korfbal papa was Mike voor mij. En de vele gezellige derde helft en kampeer herinneringen samen met Mike. Wat ga ik Mike missen.
Lieve Joke en Anne,
Wat een fijne herinneringen heb ik aan Mike. Gekorfbald, jurytafel, de derde helft. En de weekenden weg met de vriendengroep,, waarbij hij onze hopman was en zorgde dat iedereen te eten had. Het was fijn dat Mike ook nog mee was naar Mander.
Gecondoleerd met het verlies van Mike, heel veel sterkte, ik ga hem erg missen.
Lieve Anne en Joke,
Wat was Mike toch een heerlijke man, groot, makkelijk toegankelijk en superlief. Altijd sportief en stond altijd klaar om te helpen.
Naast dat we samen hebben gekorfbald wilde jullie wel onze ceremoniemeesters zijn op de bruiloft. Nu bijna vier jaar geleden. Wat een feest dat jullie dit begeleid hebben, wij hebben ons nergens druk over hoeven maken. En hoorde achteraf bijvoorbeeld dat Mike het brandje met de politieman had weten te sussen.
Toen mochten wij kinderen krijgen, eerst Marit en daarna Lars. Joke wilde wel oppassen en Anne woonde nog thuis. Anne probeerde er vaak bij te zijn.
Marit sliep in het begin nog heel veel en als ze dan vroeg gebracht had en Mike of Anne kwam beneden dan kon Joke even douche. Dan zei Mike, zo kan ik ook wel oppassen met een grote glimlach.
Hij wist niet alleen ons hart te stelen, maar ook dat van Marit. Hij werd ook vaak in de verhalen benoemd. Het liefst ging ze een boekje lezen met Mike.
Ik weet nog een keer dat Mike vakantie had en Marit er was. Jullie gingen wandelen in de duinen waar de herten bronstig waren. Wij vonden dat ze al heel goed en ver kon lopen, maar Mike zei nog met een gekke bek aan het loopuithoudingsvermogen kan nog wel wat gedaan worden.
Corona zorgde ervoor dat Mike meer thuis was en samen bijvoorbeeld thee kwam drinken en lunchen. Jullie moeten de grootste lol gehad hebben met elkaar.
Het nieuws dat Mike ziek was en nooit meer beter zou worden kwam een maand voor de geboorte van Lars. Mike was nu bijna altijd thuis. Waarbij hij beneden was als hij zich goed voelde. Knuffelde met Lars, die perfect in zijn arm paste. Die was daarvoor gemaakt. Jullie vertelde dat hij onze kinderen fantastisch vond, maar onze kinderen waren ook dol op hem, net zoals wij.
We zijn blij dat we van hem hebben mogen genieten en verdrietig dat we hem nu al moeten missen.
Lieve familie en vrienden van Mike,
In mijn tijd als trainer bij TOP hem vele malen mogen ontmoeten als hij actief was als vrijwilliger achter de wedstrijd tafel. Mooie, lieve en betrokken clubman met het hart op de juiste plaats. Rustig in de meest hectische situaties.
Veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies! In gedachten ben ik bij jullie.
Lieve Joke en Anne,
Wat een ongelooflijke situatie voor jullie om door te moeten gaan zonder Mike. We hadden niet heel vaak contact maar heel lang waren jullie (Mike en Joke) er om de broodnodige wedstrijden te fluiten tijdens het schoolkorfbaltoernooi. Jullie aanwezigheid en bijdrage was altijd vanzelfsprekend en vol enthousiasme. We moeten een heel mooi mens missen en jullie moeten daar mee leren omgaan. Ik wens jullie heel veel sterkte en liefde uit jullie familie en jullie mooie vriendengroep.
Beste familie,
Ik ken Mike en Joke vanaf (ik denk 1999) toen ze bij TOP zijn komen korfballen. Onze 1ste ontmoeting was op het TOP-veld bij de deur naar het terras. Dat weet ik nog heel goed.
Mike en Joke hoefden niet veel moeite te doen om zich aan te passen in onze groep, dat ging automatisch. Dat is ook niet gek met 2 personen die sociaal zijn en snel contact maken.
Naast het korfballen is Mike ongeveer in 2001 toegetreden tot de BKC (Bier-Kaart-Commissie)
Heerlijk om om de 2 maanden een kaartje te leggen met een paar lekkere biertjes erbij. Even mannen onder elkaar. Ook het jaarlijks weekendje weg (met Mike als chauffeur en BOB) waren altijd dingen om naar uit te kijken.
Zo werden de leden van de BKC (Eric, Wim, Mike en Kees) een hecht groepje en hielpen elkaar waar nodig. Of het nou om verhuizen ging, of bijvoorbeeld het laminaat uit de woonkamer halen, we deden het graag voor en zeker mét elkaar.
Sinds een klein jaar ging het zichtbaar moeilijker met Mike en dat werd voor het eerst bij ons duidelijk op een barbecue in juni 2021 met de BKC+. Mike z’n conditie was flink achteruit gegaan en hij moest een paar keer gaan liggen in de stoel. Hmmm niks voor Mike, niks voor zo’n sportieve vent.
We werden steeds op de hoogte gehouden van de onderzoeken in het ziekenhuis en de kuren maar het was wel duidelijk dat z’n conditie er niet beter op werd, integendeel.
Begin maart mocht ik Mike en Joke naar Schiphol brengen voor hun tripje naar Schotland.
Begin april kon Mike gelukkig ook nog mee het vriendenweekend. Hij claimde daar zijn bank en genoot (vaak liggend) van de dingen die er om zich heen gebeurde. Iedereen accepteerde dit en Mike mocht niet klagen over aandacht en zijn persoonlijke catering.
Wij hadden het laatste half jaar met de BKC veel app-contact, veelal over voetbal.
Omdat Mike al een poosje niet meer gereageerd had, ben ik maandag 25 april onverwachts even op bezoek gegaan.
Mike moest uitpuffen van het opendoen van de deur.
We hebben een kwartiertje over koetjes en kalfjes gepraat en hebben daar afscheid genomen met een boks, niet wetende dat dit de laatste keer zou zijn dat ik Mike zou zien…..
Daarna is het snel gegaan, veel te snel.
Vandaag hebben we definitief afscheid genomen van Mike.
Wat een mooie afscheidsdienst waarin mij de mooie woorden met de humor zijn opgevallen.
Het grote aantal aanwezigen was wel een teken dat Mike een geliefd persoon was.
Ik heb in Mike een vriend verloren waarop ik altijd kon bouwen.
Een man die nuchter was, geen gekke dingen deed en overal een oplossing voor had.
Een sociaal persoon, een onwijze gezellige aardige vent.
Helaas moest hij ons veel te vroeg verlaten.
Bedankt Mike voor al die mooie momenten die ik met je mocht beleven !
Onze 1ste ontmoeting maar ook zeker onze boks bij de laatste ontmoeting zal ik nooit vergeten…..
Het spijt me dat we geen afscheid van je hebben kunnen nemen. Je niet even hebben kunnen zeggen hoeveel we je waardeerden en wat voor vriend je voor ons was. Joke excuseerde zich maandag dat Mike de eerste was van onze vriendengroep, maar juist daardoor wisten wij ook niet goed hoe we ermee om moesten gaan en dat de woorden je pas te binnen schieten als het te laat is. Wat jou dood in ieder geval heeft duidelijk gemaakt is dat de kleine gewone dingen het leven waardevol maken en echte vrienden zo belangrijk zijn. We moeten proberen dat ook wat vaker naar elkaar uit te spreken. We gaan je missen Mike.
Nobody said it was easy
No one ever said it would be so hard
Lieve Joke en Anne,
Ik wil jullie heel veel sterkte wensen de komende tijd
Als jullie het even moeilijk hebben, geef een seintje, ik ben er voor jullie
😘
Mike, je bent er niet meer, zo onwerkelijk
We hebben met elkaar gespeeld, allebei gestopt en ik zag je gewoon altijd op de korfbal...we konden leuk met elkaar kletsen
Cachen vond je ook leuk, samen met Joke en Anne of met de " Belgie" groep
De afgelopen dagen ben je in mijn gedachten mee wezen cachen
Ik zal je missen, lieve Mike 😘❣
Lieve Mike,
Wat missen we je nu al en wat zijn we trots op de mooie momenten die wij met elkaar hebben meegemaakt. Deze mooie herinneringen zullen wij blijven koesteren en met elkaar blijven delen.
Een van de mooie herinneringen is het squashen op maandag. Wat maakten we het elkaar vaak moeilijk en met jouw kracht en doorzettingsvermogen zorgde je ervoor dat elke punt telde.
Lieve Joke en Anne,
Heel veel sterkte met dit grote verlies. Wij zullen er altijd voor jullie zijn.
Beste Joke en Anne,
Ik kende Mike alleen van het korfballen, kwam hem erg vaak tegen bij Top en bij Velocitas. Ik kan de keren dat Velocitas en Top (oudjes, met respect...) elkaar tegen zijn gekomen niet meer tellen, maar het was altijd sportief en gezellig.
Mike zal gemist worden, niet alleen bij Top maar zeker ook bij andere verenigingen.
Veel sterkte,
Dirk Zaagman
sv Velocitas
Mike, wat hebben we een tijd samengewerkt aan projecten bij het ANP, aan knipseldienst, ANP App, anp360, 360+. Zal je enorm missen als gezellig relaxed mens, slimme probleemoplossende denker met een goed gevoel voor humor.
Ik wens al Mike's dierbaren veel sterkte toe.
Ik heb 5 jaar fijn en goed met Mike gewerkt bij het ANP. We hebben samen heel wat klanten blije klanten gemaakt. En als ik het niet weer wist, dan was Mike er altijd met een briljante oplossing. Ik wens alle dierbaren van Mike heel veel sterkte toe de komende tijd.
Mike, ik leerde je kennen samen met Joke toen ik na onze verhuizing naar Sassenheim ging korfballen bij TOP. Eigenlijk wilde ik eerst trainen maar uiteindelijk stond ik na 1 training in TOP 9. Ik voelde me gelijk welkom. We hebben heel wat jaren samen gekorfbald en getraind.
Je zette je ook volop in voor TOP: Scheidsrechter, Jury-voorzitter, organisatie van toernooien, het was je nooit teveel.
De afgelopen jaren spraken we elkaar minder. We waren beide gestopt met de competitie en ik trainde ook niet meer. Maar als we elkaar dan even spraken was het altijd goed.
Mike, je bent niet meer onder ons maar je blijkt in mijn herinnering.
Joke en Anne, jullie verliezen een geweldige man en vader. Heel veel sterkte de komende tijd.
Lieve Mike,
De mooiste herinneringen liggen vaak in de ogenschijnlijk kleine, maar o zo waardevolle momenten. De sport bracht ons samen en de derde helft die vaak veel langer dan de wedstrijd duurde zorgden dat we ongemerkt veel van elkaars leven mee kregen. Wij hebben genoten van alle zaterdagen bij top, de weekendjes weg en gesprekken die we hebben gevoerd. Joke en Anne veel sterkte met de verwerking van dit verlies.
Mike leerde ik kennen in 2001/2002 bij de vorming van de BKC. Eens in de pakweg zeven weken met 4 man een avondje klaverjassen onder het genot van een biertje, daarbij kletsend over van alles en nog wat. Veel lachen, veel flauwe kul, maar ook veel gesprekken over serieuzere zaken. En eens per jaar gingen we met z'n vieren een weekendje weg en dat was traditioneel het laatste weekend van het jaar waarin het mooi weer was. Op de foto het BKC-weekend van oktober-2019 op Texel.
Wat ook een traditie werd: bij de weekendjes-weg in maart mochten Lara en ik de laatste jaren altijd met jou en Joke meerijden.....tegen 'vergoeding' van een pakje autodrop.
Mike, ik ga jou en je vriendschap enorm missen. Rust zacht.
Joke en Anne heel veel sterkte.
Lieve Mike,
Ruim 10 jaar ken ik je. Eerst alleen als goede vriend van Wim, maar al snel ook als goede vriend van mij.
Je bent een rustige, geïnteresseerde en en behulpzame man. Zo heb je ons twee keer geholpen met verhuizen, waarbij je de laatste keer met een lach zei dat je niet nog een keer al die boeken zou verplaatsen.
Samen met Joke heb je een bijzondere hobby: het in elkaar zetten van Ikea kasten. En dat kunnen jullie goed: op de Landauer in elkaar, later weer uit elkaar en op de Vliegeniersweg weer in elkaar. Ook onze kapstok en schilderij, stevig gemonteerd, hebben wij aan jou te danken.
Behalve actief bij de korfbal, fiets je ook graag. Bij iedere sportieve fietser denk ik: goh, zal jij dat zijn....
Mike rust zacht, ik zal je nooit vergeten.
Joke en Anne, heel veel sterkte met dit enorme verlies.
Liefs, Lara
Lieve Mike, Joke en Anne,
Hoe vat je bijna 40 jaar nou samen.
Het begon op school, mijn tweede keer vijfde toen ik bij Mike in de klas kwam. Hij heeft me geholpen met een boekverslag voor Nederlands, waardoor ik dat jaar wel overging. Het plezier bij het bedienen van de lichten bij de schoolmusical in het Hot theater.
Klooien met brommers, naar Antwerpen, Zeeland (Dreischor). Chillen in het hok boven meneer Kees, de winkel van zijn ouders Ton en Irene in de Weimarstraat.
Later zeilen: hoewel Mike niet in Leiden, maar Delft studeerde, is hij toch lid geworden van de Blauwe Schuit. Daar waar Karin toen en Anne nu bestuurslid van is.
Getuige bij het huwelijk van Joke en Mike.
Skivakanties met z’n vijven naar Champoussin, Serfaus, les Sybelles. Ik zie het nog zo voor me: met z’n tweeën met de laatste lift omhoog, nog even kijken naar de zonsondergang. Dan zoeft de liftbediende achter ons langs en zijn wij als allerlaatste op de piste.
Verder Science fiction series, fantasy boeken, feestjes, popconcerten, schaatsen onder andere op de Gouwzee, te veel om op te noemen.
En altijd was het gezellig.
We gaan hem enorm missen.
Remko & Karin.
Joke en Anne, wat een enorm verlies. Ook wij gaan Mike heel erg missen. Als goede vriend waar we samen mee korfbalde, naar caches zochten en gezellige weekendjes weg gingen naar "België" of de camping. Lekker bbq-en en een biertje drinken. Fijne herinneringen die we met elkaar blijven delen
Lieve familie, wat een schok en zeer verdrietig nieuws. Op deze leeftijd en toch zo snel.. Heel veel sterkte voor jullie allen die Mike zo dierbaar waren en koester de mooie herinneringen voor altijd in jullie hart.....
Lieve Mike,
Het is nu 4 dagen geleden dat jij ons hebt verlaten, ik kan het nog steeds niet geloven het is nog zo onwerkelijk. Ik wil je bedanken voor alle mooie momenten die wij beleefd hebben. Ik wil je vragen of je naar Joke en Anne seintjes kunt sturen zodat zij jouw liefde en steun kunnen blijven voelen.
Toen ik nog maar net een paar maandan lid was bij TOP werd ik uitgenodigd voor Mike zijn 40ste verjaardag. Daardoor voelde ik me meteen welkom in de groep. Samen heel veel weekendjes weg geweest, potjes geklaverjast, bier gedronken en geocaches gevonden. Het meest bijzondere cache rondje was in 2015 met de boot op de Kagerplassen. Mike en Joke hadden toen hun duizendste cache gevonden en dat werd gevierd met champagne (zie foto).
Het gebeurde heel vaak dat als Mike net een wedstrijd had gefloten dat ik daarna op hetzelfde veld de volgende wedstrijd floot of andersom. Op een gegeven moment kregen we het vermoeden dat dit opzettelijk zo werd gepland.
Mike, ik ga je enorm missen, maar de mooie herinneringen blijven voor altijd.
Joke en Anne, heel veel strekte met het verwerken van dit verlies.
Lieve Joke & Anne. Wat een gemis voor jullie om nu al afscheid te moeten nemen van Mike. Ook verliezen wij een lieve en dierbare vriend. In veel mooie herinneringen denken wij aan hem terug zoals de weekendjes weg in Nederland en België. De blub blub uitjes op de camping waar alle tijd waa om samen een balletje in de korf te gooien, te kuppen, bbqen etc. Bij het ontbijt steevast een vers gebakken eitje bereidt door Mike. Het zal nooit meer hetzelfde zijn. We zullen je missen, maar de herinneringen aan jou nemen wij mee in onze gedachten en bewaren we in ons hart. We zijn er voor jullie. Liefs van ons vijven
Een hele fijne collega is ons heengegaan. Wat zal ik hem missen. Hij was altijd vriendelijk en behulpzaam, een betrouwbare vaste stabiele baken waar je altijd van op aan kon. En onverslaanbaar met squashen.
Altijd behulpzaam en vriendelijk, wat gaan we Mike allemaal missen. Heel veel sterkte!!!
Mike heeft me intensief begeleid als informatiespecialist. Hij hielp me altijd uit de brand als ik iets niet meer wist. Ik heb menige mooie gesprekken gehad en we gaan hem enorm missen als warm mens, fijne collega en vraagbaak.